ΗΜΕΡΑ ΚΡΙΣΗΣ

Του Γιώργου Τοζίδη

 

Η επόμενη μέρα των αυτοδιοικητικών εκλογών θα είναι η ημέρα κρίσης για την κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τρόικας. Τα μέτρα του Μνημονίου, που είχαν σαν αποτέλεσμα την αφαίρεση εισοδήματος (από μισθωτούς και συνταξιούχους), την κατάργηση δικαιωμάτων (στην κοινωνική ασφάλιση, στην υγεία και την πρόνοια) και την αύξηση έμμεσων και ειδικών φόρων, οδήγησαν την οικονομία σε μεγάλη ύφεση (-4% τουλάχιστον), την ανεργία (ιδιαίτερα των νέων και των γυναικών) στα ύψη και στο κλείσιμο δεκάδων χιλιάδων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων σε ολόκληρη τη χώρα. Παρά τον κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα που προκάλεσαν, τα μέτρα δεν είχαν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα αφού η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού δείχνει ότι δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι του Μνημονίου εξαιτίας:

1. Της υστέρησης των εσόδων (1,8 δις λιγότερα από όσα προβλέπονται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2011)  λόγω της μικρότερης αύξησης των εσόδων από τον Φ.Π.Α. και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης (παρά τη μεγάλη αύξηση των συντελεστών) ενώ έχουν αποτύχει οι προσπάθειες αύξησης των εσόδων μέσω των ρυθμίσεων για χρέη προς το δημόσιο και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς. Ακόμη και οι ρυθμίσεις οριακής νομιμότητας όπως η περιβόητη «περαίωση», η τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων και το Ε.Τ.ΑΚ. βουλιάζουν στην προχειρότητα αλλά και στην οικονομική αδυναμία των ενδιαφερόμενων. Η υστέρηση των εσόδων οφείλεται στην επιμονή στο νεοφιλελεύθερο δόγμα για την προτεραιότητα μείωσης των δημοσίων δαπανών ακόμη και όταν, όπως συμβαίνει στη χώρα μας, τα δημόσια έσοδα (ως ποσοστό του Α.Ε.Π.) υπολείπονται τουλάχιστον κατά 4 εκατοστιαίες μονάδες του μέσου όρου της ευρωζώνης. Μια ξεκάθαρα ταξική πολιτική αφού αρνείται να φορολογήσει ουσιαστικά τις τράπεζες και τις μεγάλες εταιρίες, την κερδοσκοπική κίνηση των κεφαλαίων, τα μεγάλα εισοδήματα, τη μεγάλη ακίνητη περιουσία και την πολυτελή κατανάλωση.

2. Της εικονικής μείωσης των δημοσίων δαπανών αφού αυτή οφείλεται αφενός στη μείωση των δαπανών για μισθούς, συντάξεις και οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης (καλύπτουν το 68% της μείωσης) και αφετέρου στην ουσιαστική στάση πληρωμών που έχει κηρύξει το ελληνικό δημόσιο. Ακόμη και η Τρ. Ελλάδος παραδέχεται, στην ενδιάμεση έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική, ότι «ο συνδυασμός της μείωσης ή στασιμότητας των ονομαστικών αποδοχών των μισθωτών και της προσωρινής έξαρσης του πληθωρισμού εκτιμάται ότι συνεπάγεται για το 2010 μείωση των πραγματικών μέσων προ φορολογίας αποδοχών της τάξεως του 8% στο σύνολο της οικονομίας και της τάξεως του 17% στο δημόσιο».

Η στάση πληρωμών του δημοσίου γίνεται εμφανής στη μη καταβολή δεδουλευμένων στους εργαζόμενους στο δημόσιο (συμβασιούχοι, εφημερίες, υπερωρίες κλπ), στη μείωση των δαπανών για την υγεία (1 δις περίπου σε σύγκριση με το 2009) και την παιδεία αλλά και στη μη επιστροφή του Φ.Π.Α. στις εξαγωγικές επιχειρήσεις, τη μη καταβολή επιχορηγήσεων στις επιχειρήσεις που υλοποίησαν επενδυτικά προγράμματα ή δημόσια έργα κ.ά. Μόνο στον οργανισμό συγκοινωνιών της Αθήνας (Ο.Α.Σ.Α.) η κυβέρνηση οφείλει περίπου 500 εκατ., τα οποία αν είχαν καταβληθεί, θα μηδενίζονταν οι δανειακές ανάγκες του οργανισμού.

3. της μεγάλης αύξησης της δαπάνης για τόκους (κατά 1 δις περίπου στο σύνολο του έτους) καθώς οι δανειστές της χώρας (εγχώριοι και ξένοι) εξακολουθούν να κερδοσκοπούν με το δημόσιο χρέος. Η δαπάνη για τόκους εκτιμάται ότι το 2014 θα ξεπεράσει τα έσοδα από Φ.Π.Α. κάνοντας αδύνατη την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους.

Η αποτυχία των μέτρων του Μνημονίου και η αναμενόμενη αναπροσαρμογή του ελλείμματος και του χρέους για το 2009, κάνουν ακόμη πιο εμφανή την αναγκαιότητα να φύγει η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της τρόικας. Όσο πιο εμφανής γίνεται η αποτυχία των μέτρων, τόσο πιο επικίνδυνοι γίνονται. Όχι μόνο δεν πτοούνται από αυτήν την αποτυχία αλλά ετοιμάζονται να πάρουν, για το 2011, σκληρότερα μέτρα που θα έχουν σαν συνέπεια τη φτωχοποίηση ακόμη μεγαλύτερων τμημάτων του πληθυσμού, την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, την εκποίηση δημόσιας περιουσίας και την ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή του περιβάλλοντος. Μπροστά σε αυτήν την προοπτική, που σημαίνει ουσιαστικά ότι ο παρασιτικός χαρακτήρας της χώρας γίνεται μη αναστρέψιμος, είναι αδήριτη ανάγκη η καταψήφιση των υποψήφιων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και των πολιτικών δυνάμεων που στήριξαν το Μνημόνιο στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης Νοέμβρη. Παράλληλα απαιτείται η διατύπωση, άμεσα, ενός εναλλακτικού σχεδίου παραγωγικής αναδιάρθρωσης της χώρας με την ηγεμονία του κόσμου της εργασίας και προτεραιότητα στην επιτόπια κάλυψη των βασικών αναγκών των λαϊκών στρωμάτων (με πρώτο στόχο τη διατροφική επάρκεια). Ενός προγράμματος που θα στηρίζεται στην παύση πληρωμών για την αναδιάρθρωση του χρέους, στη ριζική αναδιανομή εισοδήματος μέσω της φορολογίας, στην εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των στρατηγικών επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, στον περιορισμό στην κίνηση εμπορευμάτων και κεφαλαίων και στη διοικητική αναδιάρθρωση της χώρας στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης δυνατής αποκέντρωσης εξουσιών. Στα πλαίσια  διατύπωσης αυτού του εναλλακτικού σχεδίου, θα χρειασθεί να απαντηθούν και τα ερωτήματα σχετικά με τη συνέχιση της ένταξης της χώρας μας στην ευρωζώνη ή ακόμη και στην Ε.Ε.

Για μια ακόμη φορά, στην πρόσφατη ιστορία μας, καλούμαστε να προκρίνουμε την αισιοδοξία της βούλησης έναντι της απαισιοδοξίας της γνώσης…

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s