Κάθε λιμάνι και καημός…

ΟΛΘ

Η ΟΛΘ Α.Ε. είναι ο φορέας διαχείρισης του Λιμένα Θεσσαλονίκης. Εχει -μέχρι το 2051- το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης της θαλάσσιας και χερσαίας ζώνης του λιμένα.

Το δικαίωμα επί της χερσαίας λιμενικής ζώνης αφορά το σύνολο των γηπέδων, κτιρίων και εγκαταστάσεων, τα οποία ανήκουν κατά κυριότητα στο ελληνικό Δημόσιο και έχουν παραχωρηθεί στην ΟΛΘ Α.Ε. Ο λιμένας Θεσσαλονίκης καταλαμβάνει χώρο έκτασης 1.550 στρεμμάτων, εκτείνεται σε μήκος 3,5 χιλιομέτρων και βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον αστικό ιστό της πόλης της Θεσσαλονίκης.

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης βρίσκεται σε κομβική στρατηγική θέση στο σύστημα των Διευρωπαϊκών Δικτύων Μεταφορών (ΔΕΔ-Μ), σύμφωνα με την κατάταξη του οποίου ανήκει στον Διευρωπαϊκό Διάδρομο (ΔΔ) Ανατολής – Ανατολικής Μεσογείου, ο οποίος συνδέει τις θαλάσσιες πύλες της Βόρειας Θάλασσας, της Βαλτικής, της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου.

Βρίσκεται, επίσης, στο σημείο τομής των δύο βασικών οδικών αξόνων της χώρας, του ΠΑΘΕ (άξονας Βορρά – Νότου) και της Εγνατίας Οδού (άξονας Ανατολή – Δύση) ενώ συνδέεται και με τους ευρωπαϊκούς διαδρόμους ΙΧ και ΙV. Η στρατηγική σημασία και οι προοπτικές του λιμανιού είχαν επισημανθεί ήδη από τον 19ο αιώνα, όταν οι Οθωμανοί ανέθεσαν σε γαλλική εταιρεία την κατασκευή της πρώτης προβλήτας με σκοπό τη διακίνηση εμπορευμάτων από και προς την Κεντρική Ευρώπη.

Τα οικονομικά στοιχεία της ΟΛΘ Α.Ε. είναι άριστα και χαρακτηρίζονται από την υψηλή κερδοφορία (ως ποσοστό επί των πωλήσεων), τις μηδενικές υποχρεώσεις και τα υψηλά ταμειακά διαθέσιμα, και την καθιστούν ως την εταιρεία με τα καλύτερα οικονομικά στοιχεία στο Χρηματιστήριο Αθηνών και μία από τις καλύτερες εταιρείες στην Ευρώπη.

Ενδεικτικά, το σύνολο των διανεμόμενων κερδών την πενταετία 2011-2015 ανήλθε σε 81.244.800 ευρώ (από τα οποία το 74,27% ήτοι 60,3 εκατ. ήταν το μερίδιο του ελληνικού Δημοσίου). Επιπλέον, την ίδια χρονική περίοδο, το ελληνικό Δημόσιο εισέπραξε 5,2 εκατ. ευρώ περίπου (2% επί του κύκλου εργασιών) ως αντάλλαγμα για την παραχώρηση της χρήσης του λιμένα.

Πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιτυχημένη πορεία της εταιρείας έχουν παίξει μέχρι σήμερα οι σταθερές εργασιακές σχέσεις στον λιμένα Θεσσαλονίκης που διέπονται από τον Κανονισμό Οργάνωσης και Λειτουργίας, τον Κανονισμό Προσωπικού και τις κλαδικές και επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις.

Μια επένδυση με παρελθόν…

Το 2011, η εταιρεία Deloitte εκπόνησε για λογαριασμό της ΟΛΘ Α.Ε. ένα επιχειρησιακό σχέδιο (Business Plan), οι κυριότερες διαπιστώσεις του οποίου ήταν οι ακόλουθες:

  1. Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης εμφανίζεται να διαθέτει την καλύτερη ανταγωνιστική θέση μεταξύ όλων των λιμανιών που μπορούν να εξυπηρετήσουν τη διαμετακόμιση εμπορευματοκιβωτίων από και προς τα Νότια Βαλκάνια. Συνεπώς, η διαμετακομιστική κίνηση αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα έτη.
  2. Η ανταγωνιστική θέση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης ενισχύεται σημαντικά τόσο από τις υποδομές και τον εξοπλισμό του όσο, κυρίως, και από το χαμηλό μεταφορικό κόστος από και προς τις αγορές-στόχους. Ο παράγοντας του μεταφορικού κόστους θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός και προσδίδει σημαντικό πλεονέκτημα στη Θεσσαλονίκη.
  3. Μελλοντικά ο ανταγωνισμός για τα διαμετακομιζόμενα φορτία της περιοχής εκτιμάται ότι θα προκύψει κυρίως από τα λιμάνια της Ριέκας, της Βάρνας, της Κονστάντσας και του Πειραιά, με τα δύο τελευταία να επικεντρώνονται στη μεταφόρτωση.

Συνεπώς, για να διατηρήσει και να ενισχύσει την ανταγωνιστική του θέση, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης απαιτείται να προχωρήσει σε επενδύσεις επέκτασης και ενίσχυσής του.

Για την ανάδειξη των παραπάνω δυνατοτήτων, η τότε διοίκηση της ΟΛΘ Α.Ε. αποφάσισε την υλοποίηση επενδυτικού προγράμματος συνολικού ύψους 234,9 εκατομμυρίων ευρώ που περιλάμβανε την επέκταση της έκτης προβλήτας (σταθμός εμπορευματοκιβωτίων) και την προμήθεια σύγχρονου εξοπλισμού.

Η χρηματοδότηση της επένδυσης ήταν εξασφαλισμένη από τη διαθέσιμη ρευστότητα της ΟΛΘ Α.Ε. και την προβλεπόμενη κερδοφορία της και συμπληρωματικά από εγκεκριμένο δάνειο της ΕΤΕπ (που είχε κρίνει επιλέξιμο το έργο) για το 50% της επένδυσης με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους (εικοσαετής περίοδος αποπληρωμής, πενταετής περίοδος χάριτος, χαμηλό επιτόκιο).

Ομως, η υλοποίηση του παραπάνω επενδυτικού προγράμματος ματαιώθηκε έπειτα από επιστολή του ΤΑΙΠΕΔ (9.1.2013), στην οποία αναφερόταν ότι εν όψει της «σχεδιαζόμενης αποκρατικοποίησης» οι εν λόγω επενδύσεις αναμένεται να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν από τους ιδιώτες επενδυτές.

Σήμερα, το θέμα της ακύρωσης της παραπάνω επένδυσης βρίσκεται στα χέρια της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών μετά από παραγγελία του Εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς…

Το παρόν στα ίχνη του παρελθόντος

Στις 25.8.2014, η διοίκηση της ΟΛΘ Α.Ε. αποφάσισε τη σύνταξη Αναπτυξιακού Προγράμματος και Μελέτης Διαχείρισης (στη συνέχεια Master Plan) σύμφωνα με τον Ν. 4150/2013. Για την τεκμηρίωση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων του λιμένα ανατέθηκε στη διεθνή εταιρεία Ocean Shipping Consultants (O.S.C.), η εκπόνηση σχετικής μελέτης.

Το τελικό συμπέρασμά της είναι ότι «τα μελλοντικά μεγέθη του λιμένα είναι σε συνάρτηση με την επένδυση για την αύξηση της δυναμικότητάς του. Η ανάγκη επέκτασης του λιμένα είναι σαφής και αδιαμφισβήτητη».

Το παραπάνω συμπέρασμα της O.S.C. ενισχύεται από την πρόσφατη εξέλιξη στις ναυτιλιακές μεταφορές που προέκυψε από τη διεύρυνση της Διώρυγας του Σουέζ που ευνοεί τη διέλευση φορτηγών πλοίων μεγαλύτερου όγκου τα οποία, όμως, απαιτούν μεγαλύτερα βάθη για την προσόρμισή τους, τα οποία δεν διαθέτει ο λιμένας Θεσσαλονίκης.

Παράλληλα με τη σύνταξη του Master Plan, ανατέθηκε στην εταιρεία Deloitte η εκπόνηση νέου Business Plan για την κρίσιμη πενταετία 2017-2021, που είναι και η περίοδος που ο ιδιώτης παραχωρησιούχος θα δεσμευτεί να υλοποιήσει τις υποχρεωτικές επενδύσεις.

Στην τελική εκδοχή, που εγκρίθηκε από το Δ.Σ. της ΟΛΘ Α.Ε. και συμπεριελήφθη στο σχέδιο για τη νέα Σύμβαση Παραχώρησης Ελληνικού Δημοσίου – ΟΛΘ Α.Ε., προβλέπονται επενδύσεις συνολικού ύψους 308,9 εκατομμυρίων των οποίων η υλοποίηση τεκμηριώνεται επαρκώς με βάση την οικονομική κατάσταση της ΟΛΘ Α.Ε., τη δυνατότητα χρηματοδότησης του επενδυτικού προγράμματος και, κυρίως, τις αναπτυξιακές δυνατότητες του λιμένα Θεσσαλονίκης.

Είναι χαρακτηριστικό το ενδιαφέρον που έδειξαν για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων της ΟΛΘ Α.Ε. διεθνείς επενδυτικοί οίκοι κατά το πρόσφατο συνέδριο «TEN-T DAYS 2016» που διεξήχθη στο Ρότερνταμ (21-22/06/16) και οργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Με βάση τα παραπάνω, η μείωση από το ΤΑΙΠΕΔ (χωρίς σχετική απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου) του ύψους των δεσμευτικών επενδύσεων για την πρώτη πενταετία, που η αναγκαιότητά τους τεκμηριώνεται στο Master Plan, η χρηματοοικονομική δυνατότητα υλοποίησης στο Business Plan της ΟΛΘ Α.Ε. και έχει ομόφωνα (υπουργεία Οικονομικών και Ναυτιλίας και ΟΛΘ) συμπεριληφθεί στο σχέδιο της νέας Σύμβασης Παραχώρησης, γεννά σοβαρά και εύλογα ερωτήματα για τη σκοπιμότητά της:

  1. Με δεδομένα ότι: α) το 2012, στο μέσον της κρίσης, ο δημόσιος ΟΛΘ ήταν σε θέση, τεκμηριωμένα, να υλοποιήσει επενδυτικό πρόγραμμα συνολικού ύψους 238,9 εκατ. και β) σήμερα ο δημόσιος ΟΛΘ εκτιμάται τεκμηριωμένα ότι μπορεί να υλοποιήσει επενδυτικό πρόγραμμα συνολικού ύψους τουλάχιστον 308,9 εκατ. κατά την πενταετία 2017-2021, για ποιο λόγο το ΤΑΙΠΕΔ μειώνει τις υποχρεωτικές επενδύσεις που θα υλοποιήσει ο ιδιώτης παραχωρησιούχος (που υποτίθεται ότι θα «αξιοποιήσει» το λιμάνι) στο ύψος 190 εκατ. (χωρίς κανείς να διασφαλίζει ότι και αυτό το ποσό δεν θα μειωθεί περαιτέρω εάν το ζητήσουν οι «επενδυτές»);
  2. Επειδή η μη υλοποίηση του επενδυτικού προγράμματος οδηγεί σε σημαντική μείωση του μελλοντικού κύκλου εργασιών και της κερδοφορίας της ΟΛΘ Α.Ε., που θα μειώσουν ανάλογα την παρούσα αξία της εταιρείας, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τη μείωση της αξίας ενός τόσο σημαντικού δημόσιου περιουσιακού στοιχείου;
  3. Ποιος ωφελείται από τη μη υλοποίηση του επενδυτικού προγράμματος της ΟΛΘ Α.Ε. και τη συνεπαγόμενη ανάπτυξη του λιμένα Θεσσαλονίκης;
  4. Με δεδομένο ότι η ανάπτυξη του λιμένα Θεσσαλονίκης θα επηρεάσει θετικά την τοπική και περιφερειακή οικονομία, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη, σε μια περιοχή που μαστίζεται από την παραγωγική αποδιάρθρωση και είναι πρωταθλήτρια στην ανεργία, να υπονομεύσει αυτήν την προοπτική;

Η «αναγκαστική» παραχώρηση σε ιδιώτες της χρήσης του λιμένα Θεσσαλονίκης μπορεί και πρέπει να αντισταθμιστεί με την ανάδειξη και υλοποίηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων του όπως αυτές τεκμηριώνονται διαχρονικά από όλες τις σχετικές μελέτες. Οι προσπάθειες απαξίωσης του λιμένα Θεσσαλονίκης, από όποιους και αν προέρχονται, όποια συμφέροντα και εάν εξυπηρετούν, είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Οσο πιο γρήγορα λάβουν το σχετικό μήνυμα τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς…

*οικονομολόγος, μέλος Δ.Σ. Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης Α.Ε.

ΟΙ  ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

Του Γιώργου Τοζίδη

Η δημοσίευση από την ΕΛΣΤΑΤ των στοιχείων για τις εμπορευματικές συναλλαγές της Ελλάδας την περίοδο Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου 2015 διέψευσε την προπαγάνδα για τις δήθεν καταστροφικές συνέπειες της επιβολής των κεφαλαιακών ελέγχων στις οικονομικές συναλλαγές. Αναλυτικά:

  1. Η συνολική αξία των εισαγωγών – αφίξεων ανήλθε στο ποσό των 43.580,9 εκατ. ευρώ έναντι 48.131,1 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2014, παρουσιάζοντας μείωση 9,5%. Η αντίστοιχη μεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή, που επηρεάστηκαν από τη μείωση της τιμής του πετρελαίου, παρουσίασε αύξηση κατά 245,9 εκατ. ευρώ (+0,8%). Δηλαδή, παρά τους περιορισμούς στην κίνηση των κεφαλαίων, οι εισαγωγές όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά, έστω οριακά, αυξήθηκαν.
  2. Η συνολική αξία των εξαγωγών – αποστολών ανήλθε στο ποσό των 25.804,4 εκατ. ευρώ έναντι 27.196,0 εκατ. ευρώ το 2014, παρουσιάζοντας μείωση 15,1%. Όμως, χωρίς τα πετρελαιοειδή, οι εξαγωγές παρουσίασαν αύξηση κατά 1.135,6 εκατ. ευρώ (+7,3%).
  3. Το αποτέλεσμα των παραπάνω μεταβολών ήταν το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου να παρουσιάσει μείωση κατά 15,1% συνολικά ή κατά 7,3% χωρίς τα πετρελαιοειδή, σε σύγκριση με το 2014.

Εάν η εξέλιξη του εμπορικού ισοζυγίου το 2015 διέψευσε τους κινδυνολόγους, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εξέλιξη της δομής του κατά τη μνημονιακή περίοδο (μετά το 2008).  Από τους πίνακες Ι και ΙΙ προκύπτουν τα ακόλουθα:

  1. Οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 19.364 εκατ. ευρώ ή κατά 31%. Η αντίστοιχη μεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή ήταν μείωση κατά 17.270 εκατ. ευρώ ή κατά 35%.
  2. Οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 7.867 εκατ. ευρώ ή κατά 44%. Όμως σε αυτήν την αύξηση συνέβαλε η αύξηση των εξαγωγών πετρελαιοειδών καθώς χωρίς αυτά, οι εξαγωγές παρουσίασαν αύξηση κατά 2.324 εκατ. ευρώ ή κατά 14,6%.
  3. Όσον αφορά στη δομή των εισαγωγών, χωρίς τα πετρελαιοειδή, η μεγαλύτερη μείωση καταγράφηκε στα «Μηχανήματα και υλικό μεταφορών» (-47,6%), στα «Διάφορα Βιομηχανικά Είδη» (-40,8%) και στα «Βιομηχανικά Είδη» (-40,6%) και είναι αποτέλεσμα της μεγάλης ύφεσης και της πτώσης της παραγωγικής δραστηριότητας.
  4. Στην αντίστοιχη δομή των εξαγωγών, η αύξηση των εξαγωγών «Τροφίμων και ζώντων ζώων» (1.032,8 εκατ. ευρώ) κάλυψε το 44,4% της συνολικής αύξησής τους με αποτέλεσμα το ποσοστό τους στο σύνολο των εξαγωγών να ανέλθει από 18% το 2008 σε 21,4% το 2015.

Τα όσα εκτέθηκαν παραπάνω δείχνουν ότι η συνολική κατεύθυνση ενός προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης θα πρέπει, σε πρώτη φάση, να είναι η υποκατάσταση των εισαγωγών και η διατροφική αυτάρκεια της χώρας.

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι – ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ ΤΑ ΕΤΗ 2008 – 2015

ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ 2008 2015
  ΠΟΣΑ (εκατ. €) % ΠΟΣΑ (εκατ. €) %
Τρόφιμα και ζώντα ζώα 5.380 8,5 5.085,8 11,7
Ποτά και καπνός 771 1,2 562 1,3
Πρώτες ύλες, μη βρώσιμες, εκτός καυσίμων 1.697 2,7 1.109,3 2,6
Ορυκτά, καύσιμα, λιπαντικά κλπ. 13.475 21,4 11.380,6 26,1
Έλαια και λίπη, ζωικής ή φυτικής προέλευσης 305 0.5 270,3 0,6
Χημικά προϊόντα 8.414 13,4 6.783,9 15,5
Βιομηχανικά είδη 8.188 13,0 4.859,6 11,1
Μηχανήματα και υλικό μεταφορών 16.694 26,5 8.750,1 20,1
Διάφορα βιομηχανικά είδη 7.909 12,6 4.681,7 10,8
Είδη και συναλλαγές μη ταξινομημένα 112 0,2 97,8 0,2
ΣΥΝΟΛΟ 62.945 100,0 43.580,9 100,00

 

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ – ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΤΑ ΕΤΗ 2008 – 2015

ΕΞΑΓΩΓΕΣ 2008 2015
  ΠΟΣΑ (εκατ. €) % ΠΟΣΑ (εκατ. €) %
Τρόφιμα και ζώντα ζώα 2.854 5,0 3.886,8 15,1
Ποτά και καπνός 598 3,3 667,1 2,6
Πρώτες ύλες, μη βρώσιμες, εκτός καυσίμων 783 4,4 1.031,1 4,0
Ορυκτά, καύσιμα, λιπαντικά κλπ. 2.056 11,5 7.599,4 29,5
Έλαια και λίπη, ζωικής ή φυτικής προέλευσης 362 2,0 718,8 2,8
Χημικά προϊόντα 2.339 13,0 2.721,4 10,5
Βιομηχανικά είδη 4.000 22,3 4.135,7 16,0
Μηχανήματα και υλικό μεταφορών 2.474 13,8 2.617,9 10,1
Διάφορα βιομηχανικά είδη 1.989 11,1 1.826,7 7,1
Είδη και συναλλαγές μη ταξινομημένα 481 2,7 599,6 2,3
ΣΥΝΟΛΟ 17.937 100 25.804,4 100,0

 

 

 

H «σωτηρία» των τραπεζών βλάπτει σοβαρά την οικονομία

     

Του Γιώργου Τοζίδη

Την ώρα που γράφεται το σημερινό εράνισμα (Πέμπτη βράδυ) δεν έχει κατατεθεί το νομοσχέδιο για τη νέα ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών (Εθνική, Πειραιώς, Alpha, Eurobank) ενώ το προσεχές Σάββατο θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των νέων ελέγχων αντοχής (stress tests) που θα καθορίζουν το ύψος των κεφαλαιακών αναγκών τους. Είναι χρήσιμο για την αξιολόγηση των επικείμενων εξελίξεων να καταγραφούν οι εξελίξεις που υπήρξαν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα μετά πρώτη ανακεφαλαιοποίηση.

  1. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), το συνολικό κόστος ανακεφαλαιοποίησης των τεσσάρων συστημικών τραπεζών ανήλθε στο ποσό των 24,428 δισ. ευρώ ενώ, 17,6 δισ. ευρώ ήταν το κόστος εξυγίανσης για τις μη συστημικές τράπεζες (ΑΤΕ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Proton, συνεταιριστικές τράπεζες). Συνολικά το δημόσιο χρέος επιβαρύνθηκε με περίπου 42 δισ. ευρώ.
  2. Η θέση των τραπεζών έναντι των δανειοληπτών ενισχύθηκε με τις τροποποιήσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που τις κατατάσσει πλέον σε προνομιακή θέση κατά τη διανομή του προϊόντος των πλειστηριασμών. Οι τράπεζες θα λαμβάνουν πλέον το 65% του ποσού και η ικανοποίηση των απαιτήσεών τους θα προηγείται σε σύγκριση με τις αντίστοιχες απαιτήσεις των εργαζομένων, των ασφαλιστικών ταμείων και του δημοσίου.
  3. Επιπλέον, τα έσοδα των τραπεζών θα ενισχυθούν και λόγω των πρόσφατων μέτρων προώθησης της ηλεκτρονικής τραπεζικής και της επέκτασης της χρήσης των καρτών στις καθημερινές συναλλαγές. Οι μισθωτοί και συνταξιούχοι που πληρώνονται μέσω των τραπεζών δεν θα προβαίνουν σε αναλήψεις όλου του ποσού του μισθού ή της σύνταξής τους προκειμένου να πραγματοποιούν αγορές με τις χρεωστικές κάρτες τους και αντίστοιχα θα αυξηθούν και τα υπόλοιπα των καταθετικών λογαριασμών των επιχειρήσεων. Ακόμη τα έσοδα των τραπεζών θα ενισχυθούν και λόγω της είσπραξης προμηθειών για τις συναλλαγές με τη χρήση καρτών.

Όμως, παρά τη συνεχή κεφαλαιακή και θεσμική ενίσχυση της θέσης των τραπεζών, η ανταπόδοσή τους στην ελληνική οικονομία ήταν αρνητική:

  1. Η απασχόληση μειώθηκε σημαντικά καθώς την περίοδο 2008-2014 καταργήθηκαν περίπου 20.000 θέσεις εργασίας ενώ έκλεισαν 1.326 καταστήματα.
  2. Ενώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ, τα μέσα σταθμισμένα επιτόκια καταθέσεων μειώθηκαν σημαντικά (Δεκ. 2012: 2,87%-Αύγ.2015: 0,80%), τα αντίστοιχα επιτόκια δανείων μειώθηκαν ελάχιστα (Δεκ. 2012: 5,81%-Αύγ. 2015: 5,06%) με αποτέλεσμα το καθαρό επιτοκιακό κέρδος να αυξηθεί σημαντικά (Δεκ. 2012: 2,94%-Αύγ. 2015: 4,26%).

Οι νέες κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών θα προκύψουν από τη συνεχιζόμενη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (μ.ε.δ.) που οφείλεται στη συνεχή μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και στη μη λήψη ουσιαστικών μέτρων ανακούφισής τους αλλά και στη συνεχιζόμενη ύφεση της οικονομίας. Σημειώνεται ότι οι τράπεζες θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε ρύθμιση αυτών των δανείων με την ενεργοποίηση των εργαλείων που έχουν στη διάθεσή τους (π.χ. αναδρομική μείωση των επιτοκίων, επιμήκυνση με μείωση επιτοκίου, άτοκη περίοδο χάριτος κ.ά.). Αντίθετα, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, οι τράπεζες μείωσαν ελάχιστα τα επιτόκια δανεισμού παρά τη σημαντική μείωση των επιτοκίων καταθέσεων.

Ανεξάρτητα από τον τρόπο κάλυψης των νέων κεφαλαιακών αναγκών των τραπεζών, είναι βέβαιο ότι χωρίς τη δραστική αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δεν θα υπάρξει ούτε ουσιαστική βελτίωση των οικονομικών στοιχείων των τραπεζών. Ακόμη και η πώληση των μ.ε.δ. σε κερδοσκοπικά κεφάλαια θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων αναγκών σε κεφάλαια, καθώς η τιμή αγοράς θα υπολείπεται των προβλέψεων που έχουν πραγματοποιήσει οι τράπεζες. Μόνο ο δημόσιος έλεγχος των τραπεζών θα επιτρέψει την ουσιαστική χρήση των εργαλείων ρύθμισης αυτών των δανείων που περιεγράφηκαν παραπάνω ώστε να διευκολυνθούν και προστατευθούν οι δανειολήπτες αλλά και να δημιουργηθούν ουσιαστικές προϋποθέσεις ανάκαμψης της οικονομίας.

 

To νέο μνημόνιο θα αποτύχει! Η Αριστερά;


To νέο μνημόνιο θα αποτύχει! Η Αριστερά;

    

Του Γιώργου Τοζίδη

 

Το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης για την αποδοχή του νέου μνημονίου είναι ότι με αυτόν τον τρόπο αποφεύχθηκε η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη και η συνακόλουθη καταστροφή της οικονομίας. Είτε πρόκειται για συγγνωστή ή ασύγγνωστη πλάνη, τα αποτελέσματα και του νέου μνημονίου θα είναι μεγαλύτερη ανεργία και φτώχεια και ολοκλήρωση της μετατροπής της χώρας σε τουριστικό θέρετρο, φθηνό γηροκομείο και οικόπεδο για τη διακίνηση εισαγόμενων προϊόντων και ενεργειακών πόρων. Εάν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, δεν θα έχει σημασία εάν η χώρα βρίσκεται εντός ή εκτός της ευρωζώνης…

Τα προηγούμενα μνημόνια στηρίχθηκαν στο παρακάτω τρίπτυχο:

  1. Δανεισμός για την αποπληρωμή δανείων. Το ορατό αποτέλεσμα ήταν η εκτίναξη του δημόσιου χρέους και του σχετικού δείκτη (χρέος/ ΑΕΠ) στο 177% το 2014. Το νέο πρόγραμμα θα επιβαρύνει το δημόσιο χρέος με ένα επιπλέον 25% του ΑΕΠ με αποτέλεσμα να εκτιμάται ότι, μετά από δύο χρόνια, θα προσεγγίζει, σε ονομαστικούς όρους, το 200% του ΑΕΠ.
  2. Προσήλωση στην αυστηρή λιτότητα (δραστική μείωση μισθών και συντάξεων) και τη σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή με στόχο την εμφάνιση πρωτογενών πλεονασμάτων που είχαν ως αποτέλεσμα μείωση κατά 25% του ΑΕΠ πρωτοφανή ανεργία και φτώχεια.
  3. Δομικές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, στην κοινωνική ασφάλιση, στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών με κοινό παρονομαστή την κατάργηση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων και την απορρύθμιση των αγορών ώστε να κτυπηθεί η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.

Στο παραπάνω τρίπτυχο στηρίζεται και το νέο μνημόνιο. Όμως είναι ο ορισμός της βλακείας να πιστεύεις ότι εφαρμόζοντας την ίδια πολιτική, που τα πέντε προηγούμενα χρόνια παρήγαγε ύφεση, ανεργία και φτώχεια, τα αποτελέσματα θα είναι διαφορετικά (ανάπτυξη και ευημερία) επειδή τα μέτρα θα υλοποιούνται από μία «αριστερή» κυβέρνηση. Άλλωστε τα πρώτα μέτρα ήταν ενδεικτικά για το τι πρόκειται να επακολουθήσει: ο ΦΠΑ αυξήθηκε σε προϊόντα και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης και όχι π.χ. σε προϊόντα και υπηρεσίες πολυτελείας, οι τράπεζες αναγορεύθηκαν σε προνομιακούς δανειστές σε βάρος του δημοσίου, των ασφαλιστικών ταμείων και των εργαζομένων και από τη νομοθετική υιοθέτηση της ευρωπαϊκής οδηγίας για τις τράπεζες αφαιρέθηκαν οι διατάξεις για τον σεβασμό των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την τήρηση των υποχρεώσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία και την ανάγκη ουσιαστικής διαβούλευσης με τα σωματεία των εργαζομένων.

Η ρύθμιση για τους πλειστηριασμούς τεκμηριώνει την εκτίμηση για την αποτυχία του προγράμματος. Δεν υπάρχει προηγούμενο παράδειγμα βελτίωσης της διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων με τη διευκόλυνση των τραπεζών να προχωρούν σε πλειστηριασμούς των ενυπόθηκων ακινήτων σε μία αγορά που έχει καταρρεύσει. Αντίθετα, οι συνέπειες θα είναι αρνητικές για τις τράπεζες καθώς τα έσοδα από τους πλειστηριασμούς θα υπολείπονται σημαντικά των ενυπόθηκων αξιών που είναι εγγεγραμμένες στα χαρτοφυλάκιά τους με αποτέλεσμα οι ζημίες τους να αυξάνονται και να αναγκάζονται σε πρόσθετες προβλέψεις και επί των εξυπηρετούμενων δανείων.

Ιδιωτικοποιήσεις

Η αμφισβήτηση για την επιτυχία του νέου προγράμματος επεκτείνεται και στο νέο ταμείο για τις ιδιωτικοποιήσεις. Ακόμη και οπαδοί των ιδιωτικοποιήσεων εκτιμούν ότι ζητείται από την Ελλάδα να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις «με το πιστόλι στον κρόταφο», αμφισβητούν την εκτίμηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων ενώ επισημαίνουν και τον κίνδυνο των εξευτελιστικών τιμών ενώ στηλιτεύουν και το γεγονός ότι το 75% των εσόδων θα κατευθυνθεί άμεσα ή έμμεσα στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Τα παραπάνω ερωτήματα είναι εύγλωττα. Πώς θα εκτιμηθεί η παρούσα αξία υποδομών (όπως ο σιδηρόδρομος και τα λιμάνια) που μπορούν να αξιοποιήσουν ευρωπαϊκούς πόρους για την ανάπτυξή τους αφού έχουν, ήδη, ενταχθεί στα διευρωπαϊκά δίκτυα μεταφορών; Πώς θα συμβάλλουν οι ιδιωτικοποιήσεις στην ανάπτυξη όταν, μέχρι τώρα, η ιδιωτικοποίηση κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων συνοδεύτηκε από κατάργηση χιλιάδων θέσεων εργασίας (π.χ. ΟΤΕ, ΟΠΑΠ) αλλά και από την εξαφάνισή τους από την αγορά (π.χ. Εμπορική Τράπεζα);

Συμπερασματικά, η Ελλάδα έχει ήδη υλοποιήσει μέτρα σκληρής λιτότητας, το ΑΕΠ έχει καταρρεύσει και έχει εισέλθει σε έναν κύκλο χρέους – αποπληθωρισμού. Στη θεωρία, το αντίδοτο είναι η αναθέρμανση της οικονομίας για να διαρραγεί αυτός ο κύκλος και να επανέλθει η οικονομία σε ρυθμούς ανάπτυξης. Αντί για την αναθέρμανση, το νέο μνημόνιο επιβάλλει τη λήψη και άλλων μέτρων λιτότητας και απορρύθμισης των αγορών. Για να μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις, τα μέτρα που απαιτεί το ΔΝΤ για να συμμετάσχει στο νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης (ώστε να εκπληρωθεί ο σχετικός όρος που προβλέπεται στο άρθρο 13 του καταστατικού του ΕΜΣ) είναι σαφή: Όχι κατάργηση των προηγούμενων αντεργατικών ρυθμίσεων για τον βασικό μισθό, τη διαιτησία, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και λήψη επιπλέον μέτρων για τις ομαδικές απολύσεις και την κήρυξη απεργιών. Ακόμη το ΔΝΤ ζητά την περαιτέρω μείωση των δημοσίων δαπανών όταν, σύμφωνα με την Eurostat, το 2014 μειώθηκαν κατά 10,7 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ (το μεγαλύτερο ποσοστό μείωσης στην Ε.Ε.-28).

Πέρα, όμως, από την αποτυχία ή επιτυχία του νέου προγράμματος, το πρόβλημα είναι η ίδια η δημοκρατία. Το ελληνικό Κοινοβούλιο δεν έχει καμία εξουσία να νομοθετεί χωρίς την έγκριση των δανειστών αλλά μόνο να εφαρμόζει τα θελήματά τους. Όπως έγραψε ο P. Mason: «Εάν η δημοκρατία δεν μπορεί να εκφράσει ψευδαισθήσεις και τρελές ελπίδες· εάν δεν μπορεί να εμπεριέχει αφηγήσεις συναισθημάτων και ιδανικών, πεθαίνει». Θα αφήσουμε τη δημοκρατία να πεθάνει στην πατρίδα μας;

 

*** Continue reading

Ψηλά το κεφάλι!

Ψηλά το κεφάλι!

      

Του Γιώργου Τοζίδη

 

Η ένδοξη Ρώμη σε περίμενε τόσους αιώνες

Σε προφητείες έλεγε τον ερχομό σου

κι εσύ αφομοιώθηκες;

 

Μιχ. Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων

Ένα ερώτημα βασανίζει τον ελληνικό λαό: ποια λάθη έγιναν και το όνειρο της αριστερής κυβέρνησης κινδυνεύει, σήμερα, να μετατραπεί στο χειρότερο εφιάλτη;

Η βασική αιτία που οδήγησε στο σημερινό εφιάλτη είναι η μονοσήμαντη ανάγνωση της ελληνικής κρίσης. Η πλειοψηφία των οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξαν ότι επρόκειτο για μια κρίση «υπερσυσσώρευσης» παραβλέποντας ότι: 1. Η κρίση του ελληνικού οικονομικού υποδείγματος είχε ξεκινήσει πριν από το 2009 και τα όποια ποσοστά μεγέθυνσης του ΑΕΠ, που καταγράφηκαν τη δεκαετία του 2000, οφείλονταν σε έναν άνευ ορίων δανεισμό, κυρίως των νοικοκυριών, που τροφοδότησε την άμεση ή έμμεση κατανάλωση και εκτόξευσε τα ελλείμματα του εμπορικού ισοζυγίου καθώς «συνέπεσε» με την εντεινόμενη παραγωγική αποδιάρθρωση και 2. Η Γερμανία εκμεταλλεύεται την οικονομική κρίση για να διαμορφώσει μία γερμανική Ευρώπη με την επιβολή ενός νέου καταμερισμού εργασίας.

Η συνέπεια των παραπάνω ήταν να στηριχθεί το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ σε δύο βασικούς μύθους:

  1. Η έξοδος από την κρίση μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την υλοποίηση πολιτικών αναδιανομής και δεν απαιτείται ένα συνολικό αξιόπιστο σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας και της κοινωνίας. Σε αυτόν τον μύθο στηρίχθηκαν πολλές από τις προτάσεις του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής (π.χ. αφορολόγητο 12.000 ευρώ, κατάργηση ΕΝΦΙΑ, ατομικό αφορολόγητο 300.000 ευρώ για την ακίνητη περιουσία κ.ά.) αγνοώντας τις συνέπειες στα φορολογικά έσοδα. Ακόμη χειρότερα τα στελέχη του Τμήματος λοιδορούσαν όσους υποστήριζαν την αναγκαιότητα ενός συνολικού αξιόπιστου σχεδίου με κεντρικό πυλώνα το πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης και φρόντισαν, εκμεταλλευόμενοι τη θέση τους, να υπονομεύσουν τις συνεδριακές αποφάσεις.
  2. Η δογματική πεποίθηση ότι στην Ευρωζώνη κυριαρχούν η αλληλεγγύη και ο ορθός λόγος και έχει εξοβελιστεί, λόγω του κοινού νομίσματος, ο ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών-μελών. Αυτή η εκτίμηση συντηρούσε τη βεβαιότητα για την εξεύρεση λύσης και τη σύναψη «αμοιβαία επωφελούς» συμφωνίας που υπονόμευσε το αγωνιστικό φρόνημα του λαού και ακύρωσε την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.

Η θρησκευτική προσήλωση στους δύο μύθους είχε και παράπλευρες συνέπειες. Μία κλειστή ομάδα επεξεργάστηκε το πρόγραμμα χωρίς οι κομματικές οργανώσεις και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν την παραμικρή δυνατότητα παρέμβασης, χωρίς να αξιοποιείται ο πλούτος των ιδεών και προτάσεων της κοινωνίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ουδέποτε τέθηκε στη βάσανο των κομματικών οργανώσεων και της κοινωνίας ενώ ακραία έκφραση αυτής της απαξίωσης αποτέλεσε η ακύρωση του Διαρκούς Συνεδρίου, την παραμονή των εκλογών του Ιανουαρίου.

Η απαξίωση της αναγκαιότητας ύπαρξης ενός εναλλακτικού σχεδίου εκφράσθηκε και με τη μη υλοποίηση κρίσιμων μέτρων που περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Το βασικότερο λάθος αποτέλεσε η μη υλοποίηση της προγραμματικής εξαγγελίας για τον δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Ενώ από τον Μάρτιο είχε διατυπωθεί η απειλή για κλείσιμο των τραπεζών και συνεχιζόταν η ανεξέλεγκτη διαρροή καταθέσεων (σε πολλές περιπτώσεις με προτροπή των Διοικήσεων των τραπεζών) ουδεμία κίνηση έγινε για την εκπόνηση σχεδίου για την εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρέχει η ηλεκτρονική τραπεζική και το πλαστικό χρήμα ώστε να αντιμετωπισθεί η πιστωτική ασφυξία που επιβλήθηκε από την ΕΚΤ.

Το τρίτο (και χειρότερο) μνημόνιο είναι πλέον γεγονός. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι γεγονός είναι και το δημοψήφισμα στο οποίο ο ελληνικός λαός απέδειξε, για μια ακόμη φορά, ότι το αντιστασιακό φρόνημα είναι εγγεγραμμένο στη συνείδησή του. Το ερώτημα για το εάν χάθηκε μία μάχη ή ο πόλεμος θα απαντηθεί από τον ίδιο το λαό όταν συνδυάσει το αντιστασιακό φρόνημα που οδήγησε στο θριαμβευτικό «όχι» του δημοψηφίσματος με την πρόταση για την ανασυγκρότηση της οικονομίας και της κοινωνίας και την πολιτιστική αναγέννηση.

Ο αγώνας συνεχίζεται…

 

TTIP: Υποταγή στις πολυεθνικές

TTIP: Υποταγή στις πολυεθνικές

     

Όταν το πολυεθνικό κεφάλαιο εξισώνεται με το κυρίαρχο κράτος

Του Γιώργου Τοζίδη

 

Ο 9ος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ Ε.Ε.-ΗΠΑ για τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ή TTIP όπως είναι γνωστή από τα αρχικά των λέξεων Transatlantic Trade and Investment Partnership) θα διεξαχθεί στη Νέα Υόρκη, από τις 20 μέχρι τις 24 Απριλίου 2015. Ο κατάλογος των θεμάτων που θα συζητηθούν είναι ευρύς, καθώς οι διαπραγματευτικές ομάδες επείγονται να ολοκληρώσουν τις συζητήσεις τους πριν από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου στις ΗΠΑ για την ανάδειξη νέου προέδρου.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, που ξεκίνησαν το 2013 και συνεχίστηκαν ολόκληρη την προηγούμενη χρονιά, έχουν ως στόχο τη δημιουργία της μεγαλύτερης ενιαίας ελεύθερης ζώνης εμπορίου και επενδύσεων στον κόσμο, που μαζί με την αντίστοιχη εταιρική σχέση του Ειρηνικού (Trans-Pacific Partnership) θα καλύπτουν το 72,5% του παγκόσμιου εμπορίου και των παγκόσμιων επενδύσεων.

Η TTIP δεν είναι μία παραδοσιακή συμφωνία εμπορίου με στόχο τη μείωση των δασμολογικών επιβαρύνσεων των εισαγωγών μεταξύ των εμπορικών εταίρων. Άλλωστε, αφενός οι δασμοί μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ είναι εξαιρετικά χαμηλοί και αφετέρου το εμπόριο μεταξύ τους είναι διαρκώς αυξανόμενο (οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν την πρώτη θέση μεταξύ των εμπορικών εταίρων της Ε.Ε. και αντίστοιχα η Ε.Ε. την πρώτη θέση μεταξύ των εμπορικών εταίρων των ΗΠΑ). Ο στόχος είναι, όπως ομολογούν αξιωματούχοι και των δύο πλευρών, να αρθούν οι μη δασμολογικές επιβαρύνσεις και ρυθμίσεις που περιορίζουν τη δυνατότητα κερδοφορίας των πολυεθνικών εταιριών. Μεταξύ αυτών των ρυθμίσεων περιλαμβάνονται εργασιακά δικαιώματα που αφορούν στην υγιεινή και την ασφάλεια της εργασίας, η ασφάλεια των τροφίμων (γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα, κοτόπουλα με χλωρίνη κ.ά.), η προστασία του περιβάλλοντος και των πνευματικών δικαιωμάτων και οι ρυθμίσεις του χρηματοπιστωτικού τομέα που θεσπίστηκαν προκειμένου να αποφευχθεί μία νέα κρίση ανάλογη αυτής του 2008.

Η σύναψη της νέας εταιρικής σχέσης Ε.Ε.-ΗΠΑ επιδιώκει, επίσης, την απορρύθμιση των δημοσίων αγαθών και το άνοιγμα των δημοσίων προμηθειών στις πολυεθνικές επιχειρήσεις. Στόχος είναι να προκληθεί ένα νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων στους τομείς της Παιδείας και της Υγείας αλλά και να εκδιωχθούν από προμηθευτές του δημόσιου τομέα οι εγχώριες μικρομεσαίες παραγωγικές και κατασκευαστικές επιχειρήσεις.

Κορωνίδα των αλλαγών που επιδιώκει να επιφέρει η TTIP είναι η προστασία των «δικαιωμάτων» των επενδυτών οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να μηνύουν τις κυβερνήσεις για απώλεια κερδών, εάν αυτές υιοθετούν μέτρα που περιορίζουν την κερδοφορία τους (ακόμη και αν πρόκειται για ζητήματα προστασίας της υγείας, της ασφάλειας, του περιβάλλοντος κ.ά.). Με την επιδιωκόμενη θεσμοθέτηση του μηχανισμού επίλυσης διαφορών μεταξύ κράτους και επενδυτών, το πολυεθνικό κεφάλαιο εξισώνεται με το κυρίαρχο κράτος, με αποτέλεσμα να καταργούνται οι πιο βασικές αρχές της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Για την αποτροπή υλοποίησης της TTIP έχουν δημιουργηθεί κινήματα αντίστασης σε περισσότερα από 20 ευρωπαϊκά κράτη, όπως επίσης και συμμαχίες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Την 11η Οκτωβρίου 2014, πραγματοποιήθηκαν 450 κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας σε 24 κράτη στις οποίες συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες πολίτες και την 19η Δεκεμβρίου διοργανώθηκαν κινητοποιήσεις στην έδρα της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες με αιτήματα τη διακοπή των διαπραγματεύσεων για την TTIP και την ανατροπή των προγραμμάτων λιτότητας.

Τα εργατικά κινήματα στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν επίσης εκφράσει την αντίθεσή τους στην TTIP, με τις εργατικές συνομοσπονδίες σε Ην. Βασίλειο, Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ιταλία, Ισπανία και Σλοβενία να διαδηλώνουν την αντίθεσή τους στη συνέχεια των διαπραγματεύσεων. Έχουν, επίσης, διοργανωθεί συζητήσεις κριτικής της TTIP σε εθνικά Κοινοβούλια σε αρκετά κράτη-μέλη της Ε.Ε. ενώ αρκετές περιφερειακές και δημοτικές αρχές έχουν ανακηρύξει τις περιοχές τους ως «TTIP-ελεύθερες ζώνες» σε χώρες όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Αυστρία κα το Ην. Βασίλειο.

Δυστυχώς στην Ελλάδα το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) είναι εκκωφαντικά απόν, ενώ δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία συζήτηση (ούτε καν σε ενημερωτικό επίπεδο) στο Κοινοβούλιο.

Η αποτροπή της TTIP θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, ενώ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία ενημέρωσης και κινητοποίησης της ελληνικής κοινωνίας.

(Δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 20.04.2015)

Aντίδοτο στη μαύρη προπαγάνδα…

Aντίδοτο στη μαύρη προπαγάνδα…

Του Γιώργου Τοζίδη

     

Η δημιουργία ψευδών εντυπώσεων και η καλλιέργεια κλίματος πανικού σχετικά με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αποτελούν βασικά όπλα για την υπονόμευση και τον εκβιασμό της κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας όπως έδειξε και η ιστορία με το ηλεκτρονικό μήνυμα του συνεργάτη του κ. Στουρνάρα. Όμως, πόσο πραγματική είναι αυτή η εικόνα; Η στήλη παρουσιάζει την εξέλιξη μεγεθών τηςελληνικής οικονομίας, όπως αυτά δημοσιεύθηκαν από την ΕΛΣΤΑΤ και την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ).

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ:

1. Με βάση τα διαθέσιμα εποχικά διορθωμένα στοιχεία, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ)σε όρους όγκου, κατά το 1ο τρίμηνο 2015, παρουσίασε μείωση κατά0,2%, σε σχέση με το 4ο τρίμηνο 2014, ενώ σε σύγκριση με το1ο τρίμηνο 2014 παρουσίασε αύξησηκατά 0,3%. Σημειώνεται ότι το πρώτο τρίμηνο του έτους, συγκρινόμενο με το αντίστοιχο του προηγούμενου έτους, είναι το πλέον αρνητικό όσον αφορά στη μεταβολή του ΑΕΠ μετά το 2011 (το 1ο τρίμηνο του 2014 είχε καταγραφεί μείωση 0,5% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2013 ενώ τα υπόλοιπα τρίμηνα είχαν θετικό πρόσημο).

2. Ο µέσος∆είκτηςΒιοµηχανικής Παραγωγής της περιόδου Ιανουαρίου – Μαρτίου 2015, σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο ∆είκτη της περιόδου 2014, παρουσίασε αύξηση κατά 2,3%, έναντι µείωσης 2,5% που σηµειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2014 προς το 2013.

3. Η συνολική αξία των εισαγωγών κατά το χρονικό διάστηµα Ιανουαρίου-Μαρτίου 2015 ανήλθε στο ποσό των 10.999,2 εκατ. ευρώ έναντι 11.830,5 εκατ. ευρώ κατά το ίδιο διάστηµα του 2014, παρουσιάζοντας µείωση 7,0%. Όμως η αντίστοιχη µεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή (που επηρεάζονται από την πτώση της τιμής του πετρελαίου) παρουσίασε αύξηση κατά 5,5 εκατ. ευρώ, δηλαδή 0,1%,καταρρίπτοντας το μύθο της μείωσης των εισαγωγών αγαθών λόγω των δυσμενέστερων εμπορικών όρων που επιβάλλουν οι προμηθευτές των ελληνικών επιχειρήσεων.

4. Η συνολική αξία των εξαγωγών Ιανουαρίου-Μαρτίου 2015 ανήλθε στο ποσό των 6.274,1 εκατ. ευρώ έναντι 6.387,3 εκατ. ευρώ κατά το ίδιο διάστηµα του 2014, παρουσιάζοντας µείωση 1,8%. Η αντίστοιχη µεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή παρουσίασε αύξηση κατά 549,1 εκατ. ευρώ, δηλαδή 14,0%, διαψεύδοντας τις αρνητικές προβλέψεις ακόμη και του προέδρου των εξαγωγέων Β. Ελλάδος που δήλωσε ότι «η αβεβαιότητα που σκιάζει την πορεία της ελληνικής οικονομίας ανακόπτει το όποιο θετικό momentum είχε διαμορφωθεί υπέρ των ελληνικών εξαγωγών».

5. Σύμφωνα με την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού για τον μήνα Φεβρουάριο 2015, οι απασχολούµενοι αυξήθηκαν κατά 55.454 άτοµα σε σχέση µε το Φεβρουάριο 2014 (αύξηση 1,6%) και κατά 7.662 άτοµα σε σχέση µε τον Ιανουάριο 2015 (αύξηση 0,2%).

Οι άνεργοι µειώθηκαν κατά 97.512 άτοµα σε σχέση µε το Φεβρουάριο 2014 (µείωση 7,5%) καικατά 15.097 άτοµα σε σχέση µε τον Ιανουάριο 2015 (µείωση 1,2%).

6. Όσον αφορά στο λιανικό εμπόριο, ο Εποχικά ∆ιορθωµένος∆είκτης Κύκλου Εργασιών, κατά τον µήνα Φεβρουάριο 2015, σε σύγκριση µε τον δείκτη του Φεβρουαρίου 2014, σηµείωσε µείωση κατά 3,1 % και σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο δείκτη του Ιανουαρίου2015 σηµείωσε µείωσηκατά0,6 %.

Αντίστοιχα, ο Εποχικά ∆ιορθωµένος∆είκτης Όγκου, κατά το µήνα Φεβρουάριο 2015, σε σύγκριση µε το δείκτη του Φεβρουαρίου 2014, σηµείωσε µείωση κατά 1,4% και σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο δείκτη του Ιανουαρίου2015 σηµείωσε µείωση κατά 1,3 %. Τα παραπάνω ποσοστά μεταβολής των λιανικών πωλήσεων δεν δικαιολογούν τις κραυγές για επικείμενη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος:

1. Tον Μάρτιο 2015, o ετήσιος ρυθμός μεταβολής της συνολικής χρηματοδότησης του εγχώριου ιδιωτικού τομέα παρέμεινε αμετάβλητος στο -2,5%, σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Η μηνιαία καθαρή ροή της συνολικής χρηματοδότησης προς τον εγχώριο ιδιωτικό τομέα ήταν αρνητική κατά 639 εκατ. ευρώ (Μάρτιος 2014: αρνητική καθαρή ροή 729 εκατ. ευρώ).

2. Την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2015, το ταξιδιωτικό ισοζύγιο εμφάνισε πλεόνασμα 20 εκατ. ευρώ έναντι πλεονάσματος 11 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2014, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 85,2%.

3. Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2015 το ταμειακό αποτέλεσμα της κεντρικής διοίκησης παρουσίασε έλλειμμα 918 εκατ. ευρώ, έναντι ελλείμματος 1.141 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2014.