O γεωπολιτικός ρόλος του πετρελαίου

O γεωπολιτικός ρόλος του πετρελαίου

       

Του Γιώργου Τοζίδη

Τον Σεπτέμβρη του 2015, όταν η τιμή του πετρελαίου ήταν 50 δολάρια το βαρέλι, έχοντας καταγράψει ήδη μία μεγάλη πτώση από τα 110 δολάρια που βρισκόταν το 2014, η Goldman Sachs (G.S.), προέβλεψε ότι η τιμή θα προσέγγιζε τα 20 δολάρια κατά το 2016. Σήμερα, μόλις τέσσερις μήνες μετά, η τιμή του πετρελαίου βρίσκεται κάτω από το όριο των 30 δολαρίων το βαρέλι, οι τάσεις είναι πτωτικές και η πρόβλεψη της G.S. φαίνεται να επαληθεύεται. Όμως η πραγματικότητα δεν είναι τόσο απλή…

Η G.S. ποτέ δεν προβλέπει, απλά θέτει στόχους και διαμορφώνει τιμές στην αγορά. Είναι γνωστό ότι τα συμβόλαια πραγματικών αγοραπωλησιών πετρελαίου αναλογούν μόλις στο 2% της αγοράς και το υπόλοιπο ποσοστό αφορά σε προθεσμιακά συμβόλαια, παράγωγα και λοιπά χρηματοπιστωτικά προϊόντα που έχουν επινοήσει οι διεθνείς κερδοσκόποι για να διαμορφώνουν τις τιμές των πρώτων υλών, όχι με βάση τη μελλοντική προσφορά και ζήτηση αλλά τις «προσδοκίες» που η διαμόρφωσή τους εξαρτάται, κυρίως, από τις γεωπολιτικές επιδιώξεις των ΗΠΑ. Άλλωστε, είναι οι μεγάλες αμερικανικές τράπεζες που ελέγχουν αυτά τα «όπλα μαζικής καταστροφής». Άρα, η πρόβλεψη της G.S. για την τιμή του πετρελαίου ήταν ουσιαστικά ο στόχος που έθετε για να εξυπηρετήσει τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρόσφατη πτώση των τιμών του έχει επηρεάσει αρνητικά τους βασικούς ανταγωνιστές των ΗΠΑ. Ρωσία, Βραζιλία, Βενεζουέλα, Ιράν (ο κατάλογος είναι μακρύς) ακόμη και η Σαουδική Αραβία, αντιμετωπίζουν μία δημοσιονομική κρίση με κοινωνικές προεκτάσεις που οφείλεται στην πτώση της τιμής του πετρελαίου ενώ οι επιπτώσεις είναι αρνητικές ακόμη και σε καταναλώτριες χώρες όπως είναι τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Πιο συγκεκριμένα:

1. Ο Προϋπολογισμός της Ρωσίας στηρίζεται, σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50%, στα έσοδα από την πώληση πετρελαίου και φυσικού αερίου. Καθώς τα έσοδα του Προϋπολογισμού είχαν εκτιμηθεί με την τιμή στα 50 δολάρια, το έλλειμμα είναι μεγάλο. Περικοπές στους τομείς της Άμυνας και της ασφάλειας δεν μπορούν να γίνουν λόγω της έντασης στις σχέσεις Ρωσίας και Δύσης (Ουκρανία, Συρία) ενώ περικοπές κοινωνικών παροχών δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν λόγω των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου.

2. Παρ’ όλο που μετά τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα, το Ιράν επανέρχεται στην πετρελαϊκή αγορά, η πτώση της τιμής του πετρελαίου θα δυσχεράνει την αποκατάσταση των ζημιών που έχουν προκληθεί στη χώρα από το εμπάργκο που της είχε επιβληθεί. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί πώς θα επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών του Φεβρουαρίου η απογοήτευση των προσδοκιών των Ιρανών πολιτών.

3. Η Σαουδική Αραβία έχει πληγεί και αυτή από την πτώση της τιμής του πετρελαίου. Το 2015 καταγράφηκε δημοσιονομικό έλλειμμα 10,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων και η εκτίμηση για τη φετινή χρονιά είναι ότι το έλλειμμα θα είναι πολλαπλάσιο. Στόχος των ΗΠΑ είναι η αναγκαστική διακοπή της οικονομικής βοήθειας που η χώρα παρέχει στους Ισλαμιστές τρομοκράτες αλλά και η ιδιωτικοποίηση της Aramco που είναι ο πετρελαιοπαραγωγός γίγαντας της χώρας.

4. Με δεδομένο ότι τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. είναι καταναλωτές πετρελαίου, η πτώση της τιμής του πετρελαίου θα έπρεπε να έχει θετικές επιπτώσεις στην οικονομία τους. Όμως, αυτή η πτώση ενισχύει την κρίση αποπληθωρισμού στην οποία βρίσκεται η Ε.Ε. με τελικό αποτέλεσμα να μην πραγματοποιούνται οι παραγωγικές επενδύσεις που είναι απαραίτητες για τη συνολική έξοδο της Ε.Ε. από την κρίση.

Η πολυπλοκότητα της παγκόσμιας κρίσης κάνει επισφαλή κάθε εκτίμηση για την έκβασή της. Εκτός εάν οι λαοί πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους…

 

Ενεργειακή παραπληροφόρηση

Ενεργειακή παραπληροφόρηση

 Του Γιώργου Τοζίδη

Τα ενεργειακά ζητήματα έχουν τεθεί στο κέντρο του νέου ψυχρού πολέμου μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.)-ΗΠΑ από τη μία πλευρά και της Ρωσίας από την άλλη. Η πτώση της τιμής του πετρελαίου, ο περιορισμός του ρόλου της Ρωσίας ως ενεργειακού παρόχου της Ε.Ε. συμπλέκονται με γεωπολιτικές εντάσεις στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης και «αξιοποιούνται» για την άσκηση πιέσεων στις χώρες της περιοχής που επιθυμούν να ασκήσουν μία ανεξάρτητη ενεργειακή (άρα και εξωτερική) πολιτική. Το βασικό επιχείρημα όσων πιέζουν για τον περιορισμό του ρόλου της Ρωσίας είναι η «ανάγκη» μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης από αυτήν.

Η ενεργειακή εξάρτηση της Ε.Ε. παρουσιάζει αυξητική τάση. Το χρονικό διάστημα 2001-2012 το ποσοστό των εισαγόμενων ενεργειακών πόρων που κάλυψαν τις ενεργειακές ανάγκες της ένωσης αυξήθηκε από 47,4% σε 53,3%. Οι μεγαλύτερες εισαγωγές αφορούσαν σε προϊόντα πετρελαίου, με τις εισαγωγές να καλύπτουν το 93% των αναγκών ενώ οι εισαγωγές φυσικού αερίου κάλυψαν, αντίστοιχα, το 66% των αναγκών της Ε.Ε.-28.

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα Ι, η Ρωσία είναι η βασική προμηθεύτρια ενεργειακών πόρων στην Ε.Ε., καλύπτει, όμως, μόλις το 30% των εισαγωγών, ακολουθούμενη από την Κολομβία και τις ΗΠΑ για τις εισαγωγές άνθρακα, τη Νορβηγία και τη Λιβύη για τα προϊόντα πετρελαίου και τη Νορβηγία και την Αλγερία για το φυσικό αέριο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ιδιαίτερα όσον αφορά στο φυσικό αέριο, το ποσοστό της Ρωσίας μειώθηκε σημαντικά την περίοδο 2002-2012. Οι αντιδράσεις που ασκούνται σήμερα από Ε.Ε. (μόλις πριν από δύο ημέρες το Ευρωκοινοβούλιο επέκρινε την Τουρκία για τη σύσφιξη των σχέσεών της με τη Ρωσία) και ΗΠΑ (βλέπε απειλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας) ελάχιστα αφορούν στη μείωση της όποιας ενεργειακής εξάρτησης από τη Ρωσία και εντάσσονται στο νέο ψυχρό πόλεμο. Άλλωστε, ο υπό κατασκευή αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας-Ελλάδας-πΓΔΜ και Σερβίας στην Κεντρική Ευρώπη θα αντικαταστήσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου μέσω Ουκρανίας αυξάνοντας ελάχιστα τις συνολικές ποσότητες.

Μία ακόμη πτυχή του ενεργειακού ζητήματος που αφορά άμεσα την Ελλάδα είναι οι πιέσεις που ασκούνται για την απορρύθμιση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και έχουν ως βασικό στόχο την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ με το βασικό επιχείρημα ότι κατέχει δεσπόζουσα θέση στη συγκεκριμένη αγορά. Πώς, όμως, είναι διαμορφωμένη η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας στα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ε.Ε.;

Από τον Πίνακα ΙΙ προκύπτει ότι, ακόμη και μετά την εξαίρεση των μικρών πληθυσμιακά κρατών-μελών της Ε.Ε. (Κύπρος, Μάλτα και Λουξεμβούργο όπου τα αντίστοιχα ποσοστά κυμαίνονται `περίπου στο 100%), η Ελλάδα κατέχει την έκτη θέση με βάση το υψηλότερο μερίδιο αγοράς και μάλιστα έχει καταγράψει τη μεγαλύτερη μείωση την περίοδο 2000-2012.

Η άσκηση πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής συνδέεται άμεσα με την άσκηση ενεργειακής πολιτικής με βάση τα συμφέροντα της χώρας και πρέπει να εδράζεται σε ένα αξιόπιστο και άριστα τεκμηριωμένο σχέδιο.

 

Πίνακας Ι – Κυριότερες προμηθεύτριες χώρες

(% των εκτός Ε.Ε. εισαγωγών)

2002

2012

Στερεά Καύσιμα

Ρωσία 13,1 25,9
Κολομβία 12,1 23,7
ΗΠΑ 8,1 23,0

Αργό Πετρέλαιο

Ρωσία 29,5 33,7
Νορβηγία 19,3 11,1
Σαουδική Αραβία 10,1 8,8

Φυσικό Αέριο

Ρωσία 45,2 32,0
Νορβηγία 26,1 31,3
Αλγερία 21,1 13,5

Πηγή: Eurostat (online data code: nrg_122a, nrg_123a, nrg_124a)

 

Πίνακας ΙΙ – Μερίδιο αγοράς (%) του μεγαλύτερου παραγωγού ηλεκτρικής ενέργειας

2000 2012
Λιθουανία 95,8 89,0
Εσθονία 91,0 88,0
Γαλλία 90,2 86,0
Κροατία (2005) 87,0 82,0
Σλοβακία 85,1 78,9
Ελλάδα 97,0 77,0

Πηγή: Eurostat (online data code: nrg_ind_331a)

 

Υπόθεση Gazprom: Όταν περισσεύουν η υποκρισία και τα συμφέροντα…

Υπόθεση Gazprom: Όταν περισσεύουν η υποκρισία και τα συμφέροντα…

     

 Στις 22 Απριλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε τις διαδικασίες υποβολής κυρώσεων κατά της Gazprom με την κατηγορία ότι παραβιάζει τις ευρωπαϊκές συνθήκες περί ανταγωνισμού. Προηγήθηκαν έρευνες τριών χρόνων και επιδρομή στα γραφεία της εταιρίας σε οκτώ κράτη-μέλη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (Βουλγαρία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία και Τσεχία). Οι κατηγορίες που αποδίδονται στην Gazprom είναι:

1. Η δυνατότητα που έχει η εταιρία, μέσω όρων που συμπεριλαμβάνονται στα συμβόλαια, να παρεμποδίζει τις μεταπωλήσεις φυσικού αερίου από τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. προς τρίτες χώρες. Το θέμα ανέκυψε όταν η Σλοβακία προσπάθησε να τροφοδοτήσει με ρωσικό φυσικό αέριο την Ουκρανία, ενόσω διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας για τη διευθέτηση των χρεών της δεύτερης προς την πρώτη.

2. Η διαφορετική τιμολογιακή πολιτική που εφαρμόζει στις παραπάνω χώρες τιμολογώντας ακριβότερα σε πέντε χώρες (Βουλγαρία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία και Πολωνία) από ό,τι στις υπόλοιπες. Αξίζει να αναφερθεί ότι η χώρα μας δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των κρατών-μελών παρά το γεγονός ότι η τιμή προμήθειας φυσικού αερίου από τη Gazprom είναι υψηλότερη από αυτήν των επτά από τα οκτώ κράτη-μέλη (μόνο στη Λιθουανία η τιμή προμήθειας είναι υψηλότερη) με βάση τα σχετικά στοιχεία για το 2013. Ακόμη είναι χαρακτηριστικό ότι η Γερμανία, που είναι η μεγαλύτερη εισαγωγέας ρωσικού φυσικού αερίου, έχει εξασφαλίσει τη χαμηλότερη τιμή προμήθειας από όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, εξασφαλίζοντας ένα επιπλέον πλεονέκτημα ανταγωνιστικότητας για την οικονομία της σε σύγκριση με τους υπόλοιπους «εταίρους» της στην ευρωζώνη και την Ε.Ε.

3. Η σύνδεση της προμήθειας φυσικού αερίου με την πρόσβαση ή/ και τον έλεγχο των υποδομών μεταφοράς του. Ως παραδείγματα αναφέρονται η Βουλγαρία (η προμήθεια φυσικού αερίου συνδέθηκε με τη συμμετοχή της χώρας στον αγωγό South Stream του οποίου, όμως, η κατασκευή ματαιώθηκε μετά από πιέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) και η Πολωνία (έλεγχος του αγωγού Yamal-Ρωσία-Europe).

Η Gazprom έχει προθεσμία 12 εβδομάδες για να απαντήσει στις παραπάνω κατηγορίες και η διαδικασία προβλέπεται μακροχρόνια, καθώς αφενός δεν έχει τεθεί καταληκτική ημερομηνία και αφετέρου έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, εάν διαφωνήσει με την απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Ε.Ε. Η Gazprom αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να της επιβληθεί πρόστιμο ίσο με το 10% του ετήσιου παγκόσμιου κύκλου εργασιών της. Κατά το χρονικό διάστημα εκδίκασης, η Gazprom θα βρίσκεται σε ομηρία και ίσως αυτός να είναι ο βασικός στόχος της ενέργειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η έναρξη της υπόθεσης Gazprom «συμπίπτει» με τη συνολική ένταση στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ε.Ε. Η απόπειρα περικύκλωσης της Ρωσίας με την επέκταση του ΝΑΤΟ, η επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας εξαιτίας της ουκρανικής κρίσης, η παρεμπόδιση κατασκευής εναλλακτικών αγωγών μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου από τη νότια Ευρώπη (με πρόσχημα τη μείωση της εξάρτησης της Ε.Ε. ενώ καμία ένσταση δεν είχε προβληθεί για την κατασκευή του βόρειου αγωγού που τροφοδοτεί απευθείας τη Γερμανία) και η προσπάθεια της Ρωσίας να διευρύνει και εμβαθύνει τις σχέσεις της με ευρωπαϊκές χώρες εντός και εκτός της Ε.Ε. (Κύπρος, Ελλάδα, Ουγγαρία, Σερβία κ.ά.) είναι οι παράγοντες που διαμορφώνουν το πλαίσιο που εξηγεί την υπόθεση Gazprom.

Ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού λειτουργεί πολιτικά προκύπτει και από μία ακόμη «σύμπτωση»: την ίδια περίοδο βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ (ΤΤΙΡ) που απορρυθμίζουν πλήρως το εμπόριο μεταξύ των δύο περιοχών και στον ενεργειακό τομέα (π.χ. επιτρέποντας την εισαγωγή σχιστολιθικού φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ). Εάν υιοθετηθεί η ΤΤΙΡ, η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε. δεν θα έχει το δικαίωμα να προχωρά στη λήψη μέτρων ή στην επιβολή προστίμων καθώς θα κινδυνεύει να μηνυθεί από τις πολυεθνικές εταιρίες…

Η υπόθεση Gazprom είναι ένα ακόμη βήμα στη βαθύτερη διαίρεση της Ευρώπης που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ και σε μικρότερο βαθμό της Γερμανίας. Το σύνθημα «Ενωμένη Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια» θα πρέπει να αναγραφεί και πάλι στις σημαίες της ευρωπαϊκής Αριστεράς και να διεκδικηθεί ως η απαραίτητη προϋπόθεση για την πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία της Ευρώπης.

 

«Θαρσείν χρη!»

«Θαρσείν χρη!»

 

 Την ώρα που γράφεται το σημερινό εράνισμα είναι σε εξέλιξη η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στη Ρωσία και δεν είναι γνωστά τα αποτελέσματα. Η συγκεκριμένη επίσκεψη έγινε στόχος επιθέσεων από ένα ευρύ μέτωπο που περιλαμβάνει τη γερμανική πολιτική ελίτ (που επιδιώκει αποκλειστικότητα στη διαχείριση των ρωσικών ενεργειακών πόρων*), δημοσιεύματα όπως του Guardian (που «προειδοποιούσαν» για τον κίνδυνο ο Τσίπρας να μετατραπεί σε «χρήσιμο ηλίθιο» για τον Πούτιν) αλλά και το σημείωμα των εκδοτών των Θέσεων που απαξίωσαν την επίσκεψη (όπως και την αντίστοιχη στην Κίνα) εκτιμώντας ότι «οι “επαφές” με Κίνα και Ρωσία αποτελούν πολιτικούς εξωτισμούς που δίνουν ελπίδα μόνον σε φανατικούς εθνικιστές».

Η κοινή συνισταμένη των παραπάνω επιθέσεων είναι η απαξίωση της ίδιας της χώρας προκειμένου να μην αξιοποιήσει τη γεωστρατηγική θέση της για να επιτύχει την απεμπλοκή της από τις πιέσεις που της ασκούν οι δανειστές και την έξοδο από την κρίση προς όφελος των λαϊκών τάξεων. Δύο, σχετικά πρόσφατες, εξελίξεις πιστοποιούν ότι η αξιοποίηση των σχέσεων με Κίνα και Ρωσία μπορεί πράγματι να ενισχύσει την προσπάθεια της κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας στον αγώνα που δίνει: 1. Στις 19 Μαρτίου η κυβέρνηση της Κίνας ανακοίνωσε τα σχέδιά της να χρηματοδοτήσει με το ποσό των 10 δισεκ. δολαρίων την κρατική εταιρία πετρελαίων της Βενεζουέλας και 2. Στις 5 Μαρτίου ο πρωθυπουργός της Ιταλίας επισκέφθηκε τη Μόσχα χωρίς να προκληθούν ανάλογες αντιδράσεις.

Οι επισκέψεις σε Κίνα και Ρωσία επαναφέρουν, επίσης, στη συζήτηση το ρόλο που θα μπορούσε να παίξει το ξένο κεφάλαιο στη χώρα μας. Μετά τη γερμανική κατοχή και σε συνθήκες αντίστοιχες με τις σημερινές, οι αστοί οικονομολόγοι και οι ελίτ που εκπροσωπούσαν είχαν εκχωρήσει την όποια δυνατότητα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο ξένο κεφάλαιο. Ο Δ. Μπάτσης, στο μνημειώδες έργο του για την ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας στην Ελλάδα, άσκησε σκληρή κριτική στις απόψεις τους: «Οι όροι της παροχής, η μορφή της παροχής και ο έλεγχος για τη διαχείριση των κεφαλαίων αυτών συνομολογούνται με προνομιακά δικαιώματα επέμβασης, κηδεμονίας και ελέγχου σ’ ολόκληρη την ελληνική οικονομία και στην κρατική διοίκηση ή με προνόμια, μονοπωλιακά, προκειμένου για τοποθετήσεις ξένων ιδιωτικών κεφαλαίων. Δεν γίνεται, δηλαδή, διαπραγμάτευση για το δανεισμό των κεφαλαίων με όρους που να περιορίζονται στην οικονομική εξυπηρέτηση των κεφαλαίων, αλλά γίνεται αποδεκτή μια μονόπλευρη υπαγόρευση όρων όχι μόνο για ό,τι αφορά τα κεφάλαια που ζητούνται, αλλά για ολόκληρο το σχέδιο ανασυγκρότησης και αξιοποίησης».

Όμως, παρά τη σκληρή κριτική που διατυπώνει, ο Δ. Μπάτσης δεν είναι, από θέση αρχής, αντίθετος με την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων. Στο ίδιο έργο του αναφέρει ότι «Δεν είμαστε εναντίον της ξένης ενίσχυσης “αυτής καθαυτής”, όπως μερικοί καλοθελητές υποστηρίζουν. Ούτε υποστηρίζουμε πως το ξένο κεφάλαιο θα τοποθετηθεί χωρίς κέρδος. Η οικονομία μας, άμα αναπτυχθεί λεύτερα, μπορεί να εξυπηρετήσει σίγουρα ένα τέτοιο παραγωγικό δάνειο. Είμαστε, όμως, εναντίον κάθε προσπάθειας να χρησιμοποιηθεί η ξένη αυτή ενίσχυση για την υποστήριξη ενός αντιδραστικού πολιτικού καθεστώτος, εναντίον κάθε προσπάθειας να επηρεαστεί η εσωτερική και η εξωτερική πολιτική της χώρας από εκείνους που θα δώσουν την ενίσχυση και θα επιδιώξουν πολιτικά οφέλη, είμαστε εναντίον κάθε προσπάθειας να δοθούν προνόμια στα ξένα επιχειρηματικά συγκροτήματα για την οικονομική εκμετάλλευση της εθνικής εργασίας και των φυσικών πόρων της χώρας».

Στις σημερινές συνθήκες υπάρχουν οι όροι και προϋποθέσεις για την αξιοποίηση επενδυτικών κεφαλαίων από την Κίνα (τη χώρα με τα υψηλότερα συναλλαγματικά αποθέματα στον κόσμο) και τη Ρωσία (που παρά την κρίση διαθέτει συναλλαγματικά αποθέματα που υπερβαίνουν τα 350 δισ. δολάρια) σύμφωνα με τις θέσεις που διατύπωσε πριν από 68 χρόνια ο Δ. Μπάτσης. Αρκεί να προταχθούν τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας και όχι τα ευρωπαϊστικά ιδεολογήματα.

Καλή Ανάσταση!

*Η Γερμανία εισάγει διπλάσια περίπου ποσότητα ρωσικού φυσικού αερίου σε σύγκριση με την Ιταλία, που είναι η δεύτερη χώρα-μέλος της Ευρωζώνης. Παράλληλα, μέσω του βόρειου αγωγού, ελέγχει αποκλειστικά τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη (χωρίς τη διαμεσολάβηση της Ουκρανίας).

Ερανιστής: Γιώργος Τοζίδης

www.gtozidis.wordpress.com

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ

 

Στις 29 Μαΐου, στην πρωτεύουσα Αστάνα του Καζακστάν, υπογράφηκε η συνθήκη για τη δημιουργία της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης (Ε.Ο.Ε.) από τους προέδρους της Ρωσίας, του Καζακστάν και της Λευκορωσίας. Η δημιουργία της Ένωσης αποτελεί τη συνέχεια της Τελωνειακής Ένωσης και του Ενιαίου Οικονομικού Χώρου που είχαν δημιουργήσει οι παραπάνω χώρες το 2010 και το 2011 αντίστοιχα. Η Ένωση θα ξεκινήσει να λειτουργεί την 01.01.2015 και εκτιμάται ότι θα ενταχθούν σε αυτήν και η Αρμενία και το Κιργιστάν (ενώ αναμένεται η τελική απόφαση του Τατζικιστάν για την ένταξη ή σύνδεση με την Ένωση). Η Ε.Ο.Ε. διαθέτει το 20% των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου και το 15% των αντίστοιχων αποθεμάτων πετρελαίου.

Πίνακας – Εμπορικές συναλλαγές χωρών Ε.Ο.Ε.

(σε εκατ. Δολάρια Η.Π.Α.) 2009 2013 Μεταβολή
Ρωσία – Καζακστάν 12.832 26.471 106,3%
Ρωσία – Λευκορωσία 23.431 33.833 44,4%
Καζακστάν – Λευκορωσία 422 739 75,1%

Continue reading